تکریم مقام استاد

دکتر فتاح زاده، دانش آموخته سمپاد و مدیر مسؤول هفته نامه سلامت، سرمقاله این شماره خود را به تجلیل از جناب آقای دکتر اژه ای اختصاص داد. این هفته نامه، یکی از محصولات مؤسسه ابن سینای بزرگ است که تأسیس و ادامه فعالیت آن، به همت ایشان و تعداد قابل توجهی از دیگر دانش آموختگان مدارس سمپاد صورت گرفته است.
متن سرمقاله هفته نامه سلامت، عینا در ادامه درج می شود.

تکریم مقام استاد

مدیر مسوول

امروز می خواهم از مقام استادی تکریم کنم که می دانم کمتر نخبه و فرهیخته ای در ایران عزیزمان وجود دارد که نامش را نشنیده باشد.

در یکی از روزهای بهار سال 1366 دانش آموزی از مدرسه علامه حلی تهران، برای معاون نخست وزیر وقت دستاوردهای ساده خود را از پژوهش‌هایی که به اتفاق گروهش انجام داده بودند، ارائه می کرد.

برای اطلاع آن دسته از خوانندگان عزیزی که مدرسه علامه حلی را نمی شناسند، باید بگویم که علامه حلی یکی از مدارس سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان موسوم به سمپاد و امروز بی شک پرافتخارترین مدرسه در سراسر آسیاست. چه به تنهایی بیش از یک چهارم کل مدال‌های کسب شده در المپیادهای بین المللی توسط کشورمان، یعنی یکصد از میان چهارصد و تعداد کثیری از رتبه های کنکور، را در طول تاریخ، دانش‌آموزان این مدرسه کسب کرده‌اند. این مدرسه با تربیت هزاران نخبه، استاد، مدیر، محقق و اندیشمند حق بزرگی بر گردن دستاوردهای علمی کشور دارد. اما آن روزها هر لحظه بیم آن می رفت که علامه حلی منحل شود.

آن دانش‌آموز من بودم که می‌ترسیدم مدرسه‌ای که به آن هنوز هم عشق می‌ورزم، تعطیل شود و آن معاون نخست وزیر هم کسی نبود جز حجت الاسلام و المسلمین استاد دکتر جواد اژه‌ای. او در نهایت تعجب همگان و علیرغم مشغله فراوانش، با کمال آرامش و دقت ساعت‌ها به حرف‌های ساده من و سایر دانش‌آموزان گوش فرا داد، ما را راهنمایی کرد و مورد تشویق و دلگرمی قرارداد.

این شروع آشنایی من با او بود. و اکنون بيش از 21 سال از آن زمان می‌گذرد. چند ماه بعد مهندس میر حسین موسوی، نخست وزیر وقت، ریاست سازمان را به عهده او گذاشت. و او بود که با حسن تدبیرش، نه تنها جلوی انحلال مدرسه علامه حلی را گرفت بلکه سنگ بنای گسترش سازمان جدید استعدادهای درخشان را در سراسر کشور گذارد.

شب تاسوعا مطلع شدم، در حالی که کمتر از چهار ماه به پایان دوره چهار ساله ریاست وی بر سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان مانده بود، پس از 21 سال بار امانت توليت این سازمان از دوشش برداشته شد و به عزیز دیگری سپرده شد. امیدوارم سرپرست جدید نیز چون سلفش موفق باشد.

امروز نه تنها من، بلکه بسیاری از 50000 دانش‌آموز شاغل به تحصيل و 65000 دانش‌آموخته سمپاد، بخش زیادی از هویت، آزادگی، پشتکار، اعتماد به نفس، خلاقیت، نوآوری و ظرفیت کارآفرینی‌مان را مرهون حضور و آموزش شاغل در مدارس سمپاد و برگرفته از روح حاکم بر آن می دانند. حفظ ثبات این فضا و دمیدن مداوم روح خلاقیت در آن شاهکار دکتر اژه‌ای بود. او طی دو دهه توانست مراکز آموزشی سمپاد را در 66 شهرستان افتتاح و بزرگترین قدم را برای تخقق عدالت اجتماعی در میان نخبگان بردارد.

در آستانه سی‌امین سال پیروزی انقلاب اسلامی، اینجانب دکتر جواد اژه‌ای را به عنوان یکی از موثرترین افراد در سه دهه گذشته آموزش و پرورش کشور معرفی می‌کنم و با افتخار به دست او بوسه می‌زنم.

او یادگاری از شهید بزرگوار آیت ا... دکتر بهشتی بود. در این سال‌ها نه وارد دسته‌جات و گروه‌های سیاسی شد و نه به گروه‌های سیاسی، قدرتمندان و ثروتمندان باج داد. بیش از دو دهه به پشتوانه مقام معظم رهبری، فضایی را در مدارس سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان در سراسر کشور گستراند و پاس داشت که برای حضور در آن فرزند ضعیف و قوی، فقیر و غنی، کارگر و کارفرما به رقابتی عادلانه پرداختند و صرفاً در صورت شایستگی، آن هم به معنای واقعی کلمه، به آن دست می‌یافتند. او باوری را دامن زد که نخبگی حق ایجاد نمی‌کند بلکه مسؤولیت‌زاست. او در این سال‌ها نه مال اندوخت. نه خود را مطرح کرد. نه دنبال کسب قدرت رفت و نه مانند بسیاری به یارگیری پرداخت. او به راستی سنگ زیر آسیای آموزش و پرورش ایران در سه دهه گذشته بود. در این سال‌های طولانی بی هیچ معامله و سهم خواهی و با توکل به خداوند متعال ایستاد و اجازه نداد عرصه مدارس سمپاد به فضای تاخت و تاز جریان‌های سیاسی و یارگیری گروه‌های مختلف تبدیل شود. اجازه نداد حق احدی از فرزندان این کشور برای تحصیل در مدارس سمپاد از بین برود.

صحبت از مردی است که بی هیچ ادعا و هیاهویی به تنهایی، بدون اتوبوسی از همراهان آمد و به تنهایی و در اوج عزت عرصه خدمت و بار امانت را به دیگری سپرد.

اکنون به نمایندگی از بسیاری از دانش‌آموزان و فارغ‌التحصیلان فرهیخته سمپاد اعلام می‌کنم؛ استاد عزیز دوستت داریم. شأن والایت را تکریم می‌کنیم و از پروردگار متعال سلامت و طول عمر باعزتت را هر جا که هستی و هرجا که باشی، مسألت می‌نماییم. نام تو همیشه در دل ما و آموزه‌هایت در زندگی ما باقی خواهد ماند.